Certyfikat podpisu elektronicznego (X.509)
Certyfikat podpisu elektronicznego w standardzie X.509 to uporządkowany zestaw danych, który wiąże klucz publiczny z określonym podmiotem. Programy wykorzystują go przy sprawdzaniu podpisów kryptograficznych.
Certyfikat zawiera m.in. klucz publiczny, informacje o wystawcy i podmiocie, numer seryjny oraz daty ważności. Może też określać dozwolone zastosowania klucza. Wystawca opatruje certyfikat własnym podpisem, dzięki czemu można sprawdzić jego pochodzenie i integralność.
Przykład: odbiorca otwiera szczegóły podpisu w PDF. Widzi dane certyfikatu podpisującego oraz informacje o podmiocie, który go wydał.
Certyfikat zawiera klucz publiczny, a nie prywatny. Udostępnienie samego certyfikatu nie daje więc możliwości podpisywania dokumentów w imieniu jego posiadacza.
X.509 określa strukturę techniczną. Nie oznacza automatycznie, że certyfikat jest kwalifikowany ani że służy do podpisywania dokumentów. W tym standardzie występują również certyfikaty używane np. do zabezpieczania połączeń internetowych. Przeznaczenie i status trzeba sprawdzić w danych konkretnego certyfikatu.
